B17, een sprookje of een stap richting de oplossing van kanker???
Beste lezer,
Op het moment dat ik dit schrijf weet ik sinds 2 weken dat ik een Primaire Hersentumor heb. Als vader van twee dochters van 1 en 3 jaar wil ik werkelijk alles doen om ondanks deze uitzichtloze diagnose zo lang en zo goed mogelijk te blijven leven in de hoop dat ik ze kan helpen en coachen naar zelfstandigheid. Al snel kwam ik onderstaande theorie over vitamine B17/Amygdalin/Laetile tegen die mij toch boeit. Ik sta altijd wat sceptisch tegenover dit soort altenatieve geneeswijzes, maar ondanks dat ik zelf een afgestudeerd levensmiddelentechnoloog ben en dus veel micro-biologie en scheikunde gehad heb, lukt het mij niet dit verhaal te ontkrachten. Mijn oproep is dan ook of iemand die onderstaande documentaires gezien heeft deze theorie kan ont- of bekrachten met duidelijke feiten. Er zijn een hoop mensen die alle berichten over B17 de kop in drukken toch ik heb daar nog nooit goede steekhoudende argumenten voor gevonden of het uit monde van zaken deskundigen gehoord. Het lijkt of veel mensen het links laten liggen, zonder er serieus naar te kijken.
Vitamine B17 ofwel Amygdalin en in zijn gezuiverde vorm Laetile.
Deze documentaire en het verhaal over vitamine B17 dat onder andere in bittere amandelen en abrikozen- en appelpitten zit circuleert nu al tig jaar in het kanker "roddelcircuit", maar lijkt even weinig voortgang te hebben geboekt als de reguliere medische wetenschap op het gebied van Primaire Hersentumoren. Misschien is het eens tijd dat de wetenschappers deze theorie eens zeer serieus gaan onderzoeken/ontkrachten. Hoewel dit moeilijk is en veel geld kost wat waarschijnlijk niet door de pharmacy, die doorgaans dit soort onderzoeken betaald, gefinancierd zal worden. Dit onder andere omdat het een vitamine betreft waarop men nooit een patent kan krijgen waardoor de kosten van zo'n onderzoek nooit terug zijn te verdienen.
Maar jaarlijks zijn er alleen in Nederland al zo'n 1000 mensen die de diagnose Primaire Hersentumor krijgen met een mededeling dat daar verder vanuit de medische wetenschap niets aan gedaan kan worden, anders dan pijnverlichting. Zeer waarschijnlijk zijn alleen in die groep van kanker patiënten al aardig wat mensen die op een gecontroleerde manier vrijwillig aan zo'n onderzoek willen meewerken. Maar dit zou dan wel op een wetenschappelijke manier moeten met een team van medicie en onder goede controles van bijvoorbeeld doseringen, MRI-scan, bloeddruk, PH-, Urine- en bloed-metingen e.d. en de uitkomsten daarvan vervolgens te documenteren volgens de geldende richtlijnen van de reguliere medische wereld. Een traject dat ons misschien toch dichter bij de oplossing van de verschrikkelijke ziekte Kanker kan brengen.
De documentaire: G. Edward Griffin - A World Without Cancer - The Story Of Vitamin B17
Het seminar: The Science and Politics of Cancer A discourse by G. Edward Griffin (2005)
Misschien is B17 in staat het lichaam te herstellen mits de persoon inwendig niet te ernstig beschadigd is. Ik ken kanker patienten die B17 gebruikt hebben maar toch overleden zijn, toch ik weet niet in welk stadium zij met B17 zijn begonnen en denk ook dat kankersoorten erg kunnen verschillen qua doorbloeding e.d. waardoor het misschien voor de ene vorm van kanker wel en voor de ander niet zou kunnen werken.
Daarnaast vraag ik mij af of het hier niet iets is van baad het niet dan schaad het niet. Teveel vitaminen kunstmatig innemen kan vooral het zelfontrekkend vermogen van het lichaam verslechteren, maar dat vind ik verwaarloosbaar t.o.v. het dragen van een tumor, temeer omdat deze vitamine/stof in gezonde toestand minder essentieeel wordt geacht.
De spookverhalen over het gif van blauwzuur en cyanide zou ik toch wel wat willen nuanceren. Cyanide is natuurlijk gif maar zoals ik het nu zie is de cyanide in de pitten voor ons bij normale consumptie niet giftig. Amandelen, appel- en abrikozenpitten worden namelijk veel gegeten en in produkten verwerkt. Bij gezonde mensen is dus al ruimschoots bewezen dat je daar niet bang voor hoeft te zijn. Een goed voorbeeld om de spookverhalen te ontzenuwen vind ik water. Water is ook niet gevaarlijk voor ons, tenminste zolang we daar niet teveel van binnen krijgen. Toch bestaat het uit waterstof dat explosief is en zuurstof dat verbranding stimuleert. Cyanide is zo ook niet schadelijk. Het wordt pas schadelijk als de moleculen worden gescheiden. Dat kan alleen de kankercel. Dus wanneer het in aanraking met de kankercel komt, komt er een bepaalde reactie vrij waardoor de cyanide van de molecuul gescheiden wordt en zo vernietigd de cyanide alleen de kankercellen en niet de gezonde cellen. Het wordt misschien wel schadelijk bij zeer overmatige consumptie, vandaar dat zo'n onderzoek volgens mij alleen met goede begleiders en meedenkers kan. Als de metingen, zoals hierboven genoemd, gedaan worden kan er snel genoeg ingegrepen worden als bijvoorbeeld de hoeveelheid toxine in het bloed te hoog oploopt.
Zelf sta ik niet totaal afwijzend ten opzichte van het participeren in dit soort onderzoeken maar ook al mocht de scheikundige theorie kloppen, ik weet (nog) niet zoveel van neurologie. Komt het bloed wel goed genoeg bij mijn tumor om daar de B17 zijn werk te laten doen e.d. zijn vragen die ik graag beantwoord zou willen hebben. Kijk ik zeg ook weer niet dat het totaal ongevaarlijk is. Een kankercel doet immers daar wel cyanide ontstaan volgens deze theorie. Maar juist door die schade krijgen de wittebloedlichamen en andere herstellende stoffen weer kans om daar hun werk te doen. Wat dat aangaat zie ik het als een natuurlijke/altenatieve vorm van chemotherapie. Maar dan met het bewijs dat de toegebrachte stof op gezonde mensen geen nadelige effecten heeft en behalve mijn tumor ben ik verder zeer gezond.
Meer informatie over deze vorm van kankerbestrijding vind u o.a. op de volgende sites:
www.laetrile.com.au
forum.trosradar.nl/viewtopic.php?t=49569
www.fonteine.com/b17_kanker.html
www.mannen-gezondheid.com/vitamine-B17.html
www.amygdalin.net/direction-forx.htm
www.worldwithoutcancer.org.uk/
www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/entrez?cmd=retrieve&db=PubMed&list_uids=7033783&dopt=AbstractPlus
Ik hoop op dit B17 verhaal eens een definitief antwoord te krijgen. Misschien is het een placebo, maar ook dat kan mensen die daarin geloven wellicht helpen. Mocht u reakties hebben dan hoor ik dat graag maar voorlopig ben ik eerst vooral nog bezig met de reguliere wetenschap die een mogelijkheid van operatie onderzoeken.
Er moet toch ergens een oplossing zijn voor deze verschrikkelijke ziekte? Samen moeten we die toch nu eens gaan vinden?
Met vriendelijke groet,
Nico
|