Natasja Kroeseklaas’ verhaal

Mijn naam is Natasja Kroeseklaas. Twee jaar en een beetje, dat is de leeftijd van mijn middelste meisje Thalia toen ze overleed. In mei 2008, kort na haar tweede verjaardag, bleek dat er een tumor in Thalia haar hersenen groeide. Na een geslaagde operatie, bleek dat de tumor kwaadaardig was en er volgde chemotherapie. De behandeling was erg zwaar, maar kon niet voorkomen dat de tumor al binnen 4 maanden terugkeerde. Na staking van de behandeling is zij 5 weken later overleden. Onverteerbaar en onacceptabel dat zo'n klein en lief meisje aan zo'n vreselijke kanker moet overlijden. Na haar overlijden bleek echter dat er nog veel meer van die sterfgevallen zijn.

In Nederland sterven maar liefst 1.000 mensen per jaar aan een hersentumor, jong en oud, met een gemiddelde overleving van 15 maanden tussen diagnose en sterfte! Vreselijk. Dat moet veranderen. De overlevingskansen zijn de afgelopen dertig jaar niet van hun plaats gekomen en liggen nog steeds op 0 komma nog wat procent. Dat kan toch niet. Hoe bestaat het dat we in deze moderne tijd nog zo'n vreselijk ziektebeeld kunnen hebben, zonder dat we vele miljoenen euro's reserveren en aan onderzoek uitgeven. Daar moet verandering in komen. Daar wil ik voor vechten. Thalia komt er niet mee terug, maar hopelijk zullen kinderen en volwassenen met een hersentumor, in de toekomst wel een betere kans op genezing en een lang en gelukkig leven krijgen.

Vechten kan op vele manieren en ik heb besloten mijn krachten in te zetten voor de Stichting STOPhersentumoren.nl. Dat doe ik met veel overtuiging en de ambitie om samen met alle andere vrijwilligers een verschil te maken. Meer aandacht en geld voor hersentumorenonderzoek is het doel. Het moet mogelijk zijn deze vreselijke vorm van kanker te bedwingen; dat is met alle andere kankersoorten ook gelukt en zal dus met hersentumoren ook moeten lukken. Meer geld voor meer onderzoek is daarbij de rode draad.