Patiënt en vrijwilliger Nico stelt zich voor

5 december 2007. Stichting STOPhersentumoren.nl draait volledig op de inzet van vrijwilligers. Een groot deel daarvan zijn kankerpatiënten of mensen in hun naaste omgeving. Veel vrijwilligers willen in dit kader en ook in verband met hun ziekte niet in de publiciteit treden. We zijn blij dat, na vele verzoeken van binnen en buiten de stichting, nu toch één van hen hiervoor een uitzondering wil maken. Lees hiervoor zijn verhaal hieronder.

Mijn naam is Nico Faaij. Op 20 juli 2007 heb ik de diagnose gehad dat ik een zeer kwaadaardige soort van kanker in de vorm van een primaire hersentumor heb. Het betreft hier een waarschijnlijk laaggradig diffuus glioom, astrocytoom, in mijn linker partiële hersenhelft. Op het moment van de diagnose was ik 38 jaar, al vele jaren gelukkig getrouwd en waren mijn geweldige twee dochters 1 en 3 jaar oud. Ik ben altijd zeer gezond geweest en zat vol met toekomstplannen. Zo’n diagnose zet voor de patiënt en zeker ook zijn omgeving werkelijk de wereld op zijn kop. Als patiënt weet je dan ook als geen ander hoe ingrijpend en vervelend zo’n diagnose is en daarom ben ik super gemotiveerd om een oplossing hiervoor te vinden. In mijn geval vooral ook voor mijn dochters die ik nog te jong vind om zonder vader verder te moeten. Daarnaast gun je deze ziekte echt niemand en wil ik proberen te voorkomen dat nog meer mensen dit ongeluk over zich uitgestort krijgen. Ik denk echt dat voor elk probleem een oplossing is en ik vind dat het nu eens tijd wordt dat er minimaal ook een genezingskans komt voor deze vorm van kanker, genaamd primaire hersentumoren.

Daarom steun ik Stichting STOPhersentumoren.nl zoveel mogelijk. Nu heb ik praktisch twee fulltime banen en een druk privéleven, dus over het algemeen weinig tijd, maar ik probeer de stichting toch zoveel mogelijk met raad, daad en middelen bij te staan. Een goed voorbeeld daarvan is dat ik het huis waarin ik met mijn gezin woon voor een deel ter beschikking van de stichting heb gesteld. Daarnaast neem ik ook deel aan het bestuur van de stichting.

Mijn persoonlijke voorkeur bij de behandeling van kanker gaat uit naar de reguliere medische wetenschap. Toch zal ik er als jurist voor pleiten dat ook signalen uit het complementaire danwel alternatieve circuit met dezelfde aandacht en objectiviteit bekeken en onderzocht worden. Verder zal ik er voor waken dat er binnen de Stichting STOPhersentumoren.nl (financiële) belangen zullen ontstaan die de objectiviteit van het bestuur in gevaar zouden kunnen brengen.

Zelf ben ik altijd van mening geweest dat het leven van een mens, maar ook van een bedrijf, draait om de drie principes 'Learn, Earn and Return'. We moeten eerst veel leren om te kunnen oogsten, en vervolgens kunnen we de daarmee verkregen kennis en middelen weer terug- of doorgeven. Elk van die fases vind ik uiterst boeiend, maar vooral de laatste is volgens mij de meest zinvolle van het leven.

Goede doelen worden door mensen draaiende gehouden en het liefst door vrijwilligers. Zo komt het geld van de gevers zoveel mogelijk ten goede van het goede doel. Donateurs schenken je geld en daarmee ook vertrouwen. Dat is een waardevol goed, waar je zeer zorgvuldig mee moet omgaan. Op dat gebied zijn we ideeën aan het ontwikkelen. Bijvoorbeeld over hoe we beter inzichtelijk kunnen maken wat we doen, hoeveel inkomsten we hebben en hoeveel en waaraan we die (willen) uitgeven. Daarnaast vind ik dat een stichting ook moet proberen zo veel mogelijk geld zelf te verdienen en ook op dat punt zijn we hard bezig. Mocht u op deze gebieden nog op- of aanmerkingen hebben, dan zijn die altijd meer dan welkom. Uiteindelijk hopen we dan snel de oplossing voor primaire hersentumoren te vinden en hopelijk daarmee ook oplossingen voor andere soorten kanker. Aan mijn inzet daarvoor zal het niet liggen.'

Ik wil afsluiten met de opmerking dat ik van mening ben dat iedereen en elk bedrijf gedurende zijn leven problemen op zijn pad krijgt. Sommige van die problemen betreffen maatschappelijke problemen, waar veel mensen last van hebben of kunnen krijgen. Zij die deze problemen kunnen dragen en ook de mogelijkheid hebben daaraan een positieve wending te geven, zouden dit volgens mij moeten doen. Want velen kunnen dat niet of hebben daarvoor niet de middelen. Als je dat doet, ben je volgens mij goed bezig en denk ik dat als je goed doet, je ook goed ontmoet.

Met vriendelijke groet,

Nico Faaij